Vanavond mocht ik volgens mijn schema weer 3x 10 minuten lopen met een minuut pauze. Dit tussen 70 en 80% maximale hartslag. Wat opviel was dat het lopen zelf uitermate soepel verliep. Bijna als vanzelf. Het kostte me weinig moeite en ik had geen last van spieren oid. Uniek! Als ik mijn periode er bijpak, toen ik in de burnout zat, toen was het een kwelling om te lopen. Nu gaat het bijna fluitend.
Toch was niet alles rozengeur en maneschijn. Mijn hartslag was vrij hoog waardoor ik mijn loopsnelheid moest drukken. Gisteravond was mijn jongste dochter en de hond ziek. Gevolg, na 2 uur naar bed. Maar ja, dat hoort erbij als je een papa bent he 
Nu wordt het tijd om lekker uit te lopen en dan een lekker warme douche te pakken.
Fijne avond allemaal.
Groet,
Peter